Dit is de lange versie van de flyer die zal worden uitgedeeld tijdens de klimaatmars van aanstaande zondag 5/10.

De ecologische ramp is aangebroken, en dreigt zich in cataclysme te veranderen. De indicatoren verslechteren terwijl de extreme ecologische toestanden elkaar met meer en meer geweld opvolgen. Afgelopen zomer was een van de warmste zomers in de geschiedenis, met hittegolf na hittegolf en bosbranden die overal in Europa verwoesting hebben aangericht, dodelijke overstromingen in China … Dit alles, terwijl een zevende planetaire grens, de verzuring van de oceanen, net is overschreden.

Aan de overkant van de Atlantische oceaan is Trump weer aan de macht voor zijn tweede mandaat, waarvan hij tijdens zijn campagne de richting heeft aangegeven: drill baby, drill. Zijn regering is gebaseerd op een agressieve en ongebreidelde revitalisatie van de Amerikaanse fossiele industrie, tegelijk met het ontmantelen van de wetenschappelijke instanties die de klimaatschade bijhouden door de DOGE van Elon Musk. Het trumpisme is een indicatie van de opkomst van het carbofascisme: de samenkomst van de belangen van de fossiele industrie en nationalistisch extreemrechts. Maar het trumpisme is niet haar enige vertegenwoordiger : overal waar het imperialisme tekeergaat, zijn koolwaterstofafhankelijke regimes in de aanval. Het Rusland van Poetin zet haar annexatieoorlog in Oekraïne voort steunend op de inkomsten van de aardgasverkoop, inclusief in de Europese Unie. In Gaza pleegt de Israëlische staat genocide met steun van de Verenigde Staten en Europa, omdat zij een westerse voorpost in het hart van West-Azië die de toegang tot de aardoliereserves in de regio verzekert.

In de Europese Unie en Belgie is de situatie niet veel beter : rechts en extreemrechts ontmantelen de kleine vooruitgang die hier door de jongeren tijdens de klimaatbeweging van 2018-2019 was geboekt. Naast het voorbereiden van een sociaal bloedbad is de Arizona-regering de regering van de klimaatontkenning : tegenover de absolute noodzaak weten ze zich alleen te beroepen op de vrije markt en technologische wondermiddelen. Als het gaat om het energievraagstuk zetten ze in op kernenergie, ondanks de kolossale investeringen die de kernindustrie vergt, de gevaren die ermee gepaard gaan en het probleem van de opslag van radioactieve afvalstoffen, dat ver van opgelost is. De regering is verkozen op basis van de afkeur van de bevolking voor het groene kapitalisme, door de appropriatie van extreemrechtse kritiek op de punitieve ecologie, dat terwijl ze ons milieubelasting opleggen die de armste huishoudens het hardst raken. Clarinval, de klimaatontkennende minister van economie vraagt omwille van de concurrentiekracht een tijdelijke pauze voor de klimaatnormen, terwijl de bevolking op grote schaal vergiftigd is door PFAS, met de medeplichtigheid van de staat op elk machtsniveau.

De Arizona-regering is niet alleen direct verantwoordelijk voor de ecologische chaos, maar oefent haar repressie uit tegen iedereen die zich ertegen verzet. In de eerste plaats middels steeds gewelddadigere politieoptredens tegen de activisten van Code Rood. En nu deze activisten hun solidariteit met de Palestijnse bevolking hebben betuigd door mee te doen aan de Stop Arming Israel-actie, zijn de Code Rood-beweging samen met Stop Arming Israel, Samidoun en SAP – Antikapitalisten door een OCAD-rapport als extremistische dreiging bestempeld. Als reactie op dit rapport heeft de minister van binnenlandse zaken Quintin een wetsvoorstel voorgedragen dat de regering de macht zou geven om het even welke groep te verbieden, dit is een gevaarlijke aanval op onze democratische vrijheden waarmee we ons op een vrijheidsdodend hellend vlak begeven. We moeten er alles aan doen om dit wetsvoorstel te verhinderen !

Het is geen toeval dat de regering juist nu met zoveel geweld reageert: onze eenheid maakt ze bang, wat ons al een idee geeft van de manier waarop we ze kunnen verslaan. Wanneer het maatschappelijke middenveld in 2024 samen met de vakbonden de straat op ging, is het ons gelukt de “anti-casseurs”-wet tegen te houden, die toen al het demonstratierecht aanviel. We zijn er dus toe in staat !

We moeten dus een verenigd front vormen, zo breed mogelijk, tegen de repressie van de Quintin-wet. Hierbij moeten we de beoogde organisaties verenigen, de klimaat- en pro-Palestinabewegingen, maar ook het maatschappelijke middenveld, de vakbonden en de gevestigde linkse partijen. Als we ons nu niet verzetten tegen het afbreken van onze democratische vrijheden, rest ons alleen de vraag hoe ver deze autoritaire spiraal ons mee zal sleuren. Recentelijk heeft George-Louis Bouchez bijvoorbeeld, naast zijn aanvallen op de antifascistische beweging, geopperd dat Groen ontbonden zou moeten worden.

De Arizona-regering dwarsbomen op de Quintin-wet is maar een begin. Er valt niet te onderhandelen met een geradicaliseerde overheid, we moeten ons organiseren om haar ten val te brengen. De afgelopen maanden hebben de vakbonden de staat onder druk gezet, maar door een gebrek aan richting hebben ze haar geen echte schrik kunnen aanjagen. De volgende datum in agenda, de betoging van 14 oktober in Brussel, moet een historische overwinning worden die duidelijke vooruitzichten met zich meebrengt en als springplank kan dienen voor de intensivering van de strijd die zowel de vakbonden als alle andere bewegingen omvat. Alleen als we met zijn allen samenwerken kunnen we dit rampenkabinet ten val brengen.


Onze eisen:

  • Nee tegen repressie en de Quintin-wet.
  • Voor een gratis en kwalitatief openbaar vervoer via de socialisatie van de sector.
  • Nee tegen PFAS en voor het opzetten van een publiek plan voor milieuherstel, geheel betaald door de verantwoordelijke industrieën.
  • Tegen de van boven opgelegde, onnodige en schadelijke megaprojecten : voor een echte democratische inspraak op het gebied van ruimtelijke ordening.
  • Herstructurering en ontmanteling van schadelijke sectoren : luxeproducten, advertenties, fossiele industrie …
  • Nee tegen fossiele en kernenergie : socialisering van de financiële en energiesectoren.
  • Nee tegen agrobusiness en voor een transitie naar agro-ecologische landbouw.
  • Minder produceren, minder werken, meer delen : inperking van de werktijd met behoud van de salarissen en een compenserend banenaanbod.
  • Voor een unitair actieplan dat steunend op de vakbondbeweging opbouwt naar de val van de Arizona-regering.