Flor Vandekerckhove

Katoen is straffer dan marihuana

Wie een foto van John Greenleaf Whittier bekijkt, zal daar bezwaarlijk iemand in herkennen die zo nu en dan een joint opsteekt. Toch heeft hij een lang gedicht geschreven waarin hij de geneugten van marihuana bezingt. Voor hem mogen die geneugten dan wel ondeugden zijn, na lezing moet je toch de neiging onderdrukken om naar de frietzak te grijpen. De Amerikaan John Greenleaf Whittler (1807-1892) heeft veel gedichten tegen de slavernij geschreven. Daarin gaat hij tekeer tegen de manier waarop katoenplantages uitgebaat worden. In het zuiden van de Verenigde Staten zijn dat de ondernemingen die de slavernij in stand...

Read More

Zijt ge niet beschaamd

Hij is een mens van veel nuances De burgemeester En zijn bedje is gespreid in ’t Stad Waar hij vanaf het Schoon Verdiep Wakker als geen ander Neerkijkt over ’t vlakke land Dat ’t zijne is.   Zijn blik is deze van de blauwvoet Vanuit zijn raam ontwaart hij in de verte Een kamp in Frans Vlaamse duinen Veel vreemd volk en vettig eten En wat hij ook ziet is een camionette Die volop CO2 uitstotend regelrecht Naar zijn emissiezone komt gevlamd.   In de laadbak telt hij mensen Tien twintig dertig zelfs Ook niet reglementair want overladen Aan...

Read More

Het trotskisme van Alexander Voronski

Wanneer de Russische schrijver Isaak Babel in 1939 door Stalins politie opgepakt wordt, bekent hij, hier, een lange samenwerking met de trotskisten, vooral met Alexander Voronski, een bolsjewiek van het eerste uur, iemand die zich na de revolutie tot een merkwaardig literair criticus weet te ontpoppen. Over diens literaire opvattingen heb ik hier al een stuk gepubliceerd. Babels ‘bekentenissen’ (‘Ja, ik dronk thee met Trotski’) roepen veel vragen op. Een brief van toneelregisseur Meyerhold leert ons hoe die afgedwongen worden; daarenboven trekt Babel vlak voor zijn executie al zijn verklaringen weer in en ten slotte is genoegzaam bekend dat...

Read More

Handen af van Ken Loach

In de jaren zeventig moest ik om den brode regelmatig het land doorkruisen. Op de weg tussen Roeselare en Kortrijk viel me telkens een slogan op, die daar op een koestal in de velden gekalkt stond: Volk word staat. (1)Het betreft in oorsprong een versregel van Anton van Wilderode. Of de slogan is ouder en dan heeft van Wilderode zich die in een gedicht toegeëigend, dat kan ook. Die slogan trekt in Vlaanderen veel mensen over de streep, en dat doet hij ook elders, uiteraard in anderstalige varianten. Het is een bijzonder krachtig vers dat in drie woorden een...

Read More

Rijmdwang en ander ongemak in de schemering

De avond is aan ‘t vallen En thuis laat je de luiken neer Er staat daar nog een mens op straat Die mens, zie je meteen, is niet van hier   Kijk eens aan, zeg je, een vreemdeling Je houdt het rolluik op een kier Zo’n vreemde in de schemering Hou je best scherp in het vizier   Een droeve blik, het lijf gebogen Aan heel diens houding is ‘t te zien Dat is een mens zonder papieren Zijn soort heb j’ al op ’t scherm gezien   Zo’n mens geeft altijd wel problemen Hij is een vorm van...

Read More

Doe mee met de SAP

Wil je mee bouwen aan een antikapitalistisch project? Neem contact op met de SAP.

gepubliceerde artikelen