Leefbaar Rotterdam voert PVV-ideologie uit

leefbaarZoals verwacht werd Leefbaar Rotterdam (LR) bij de recente gemeenteraadsverkiezingen in Nederland de grootste partij in de Rotterdamse gemeenteraad, ook al haalde de partij evenveel zetels als bij de vorige verkiezingen. De partij die in 2002 onder leiding van Pim Fortuyn voor het eerst in de raad kwam laat zich het best karakteriseren als een lokale PVV, de partij van Wilders. Preciezer: LR is een vertaling van het PVV-beleid naar stadsniveau.

Terwijl de PVV de lokale verkiezingen vooral ziet als ondersteunend aan de landelijke partij, heeft LR namelijk wel een echte visie op de stad. Door middel van de sloop van sociale huurwoningen moet de stad gezuiverd worden van armen en met name arme allochtonen. Ditzelfde doel dient de Rotterdamwet, die mensen zonder betaalde baan weert uit achterstandswijken. LR wil – net als de lokale VVD – deze wet uitbreiden naar alle wijken van de stad.

Ook de nadruk op law and order staat in dit kader: preventief fouilleren, onbegrensd cameratoezicht en het samenscholingsverbod moeten mensen in achterstandswijken duidelijk maken dat zij niet gewenst zijn in de stad en geen invloed mogen hebben op hun leefomgeving.

Ondertussen verwoordt de partij vertrouwde wilderiaanse retoriek: de stad moet heroverd worden op het buitenlandse tuig dat ‘het voor het zeggen heeft gekregen in onze wijken’. Het is zeer waarschijnlijk dat LR een rechts college met VVD en D66 zal gaan formeren. Met de VVD deelt de partij haar haat voor armen en allochtonen, met D66 haar liefde voor blanke yuppen. Op deze manier zal LR in Rotterdam in de praktijk proberen te brengen waar Wilders’ aanhang gelukkig alleen nog om schreeuwt: armen en buitenlanders de stad uit.

Met name in de Rotterdamse achterstandswijken is het daarom van belang om ons niet tegen elkaar uit te laten spelen en samen in verzet te komen. De grote verkiezingswinnaars SP en NIDA (een lokale niet-fundamentalistische moslimpartij) zullen moeten laten zien wat ze in dat gevecht waard zijn – in de raad en op straat.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op socialisme.nu.

Print Friendly
Share This