Ambtenarenbonden tussen overleg en strijd

2015-01-21 10.49.16

Ruim 2000 militanten van het gemeenschappelijk vakbondsfront in de openbare sector protesteerden op 21 januari 2015 aan het kabinet van Daniel Bacqeulaine (MR), federaal minister van pensioenen. De vakbondsleidingen van ACOD, ACV Openbare Diensten en VSOA organiseerden deze militantenconcentratie om duidelijk te maken dat zij niet zullen pikken dat vakbonden en personeel van de openbare sector buiten het sociaal overleg gehouden worden.

Het is inderdaad zo dat er na het actieplan van november-december 2014 veel gesproken wordt over sociaal overleg, maar dat de openbare sector daar zo goed als niks van merkt. Naar verluidt ging een vergadering van het overkoepelende ‘Comite A’ (bevoegd voor het geheel van de openbare sector) vorige week zelfs onverrichter zake uit elkaar. De reden daartoe dient wel niet gezocht te worden bij de vakbonden.

Wel bleek er een groot probleem te zijn tussen de verschillende overheden. Zo lieten de vertegenwoordigers van het Waalse Gewest en van de Federation Wallonie-Bruxelles weten dat zij niet konden instemmen met de voorgenomen eenzijdige beslissing van de federale regering om de pensioenleeftijd met twee jaar te verlengen tot 67 jaar. Deze maatregel zou met zich meebrengen dat beide regionale entiteiten precies hun ‘duurste’ ambtenaren nog twee jaar langer zouden moeten betalen. Aangezien ook deze overheden willen besparen, vinden zij dit niet opportuun. De federale regering – die voorlopig nog instaat voor de uitbetaling van alle pensioenen – rekent echter op deze maatregel. Precies om dezelfde besparingsreden. Volgende week zou er een nieuwe bijeenkomst zijn van dit Comite A.

Tijdens de manifestatie werd een delegatie van het gemeenschappelijk vakbondsfront ontvangen door de minister van pensioenen. Daarbij werd “ernstig sociaal overleg” geeist over pensioenen, besparingen en tewerkstelling inde openbare sector. Concreet werd er gevraagd “dat de regering rekening houdt met onze terechte argumenten om bepaalde maatregelen uit het federale regeerakkoord aan te passen, terug te schroeven of te schrappen”, aldus een gemeenschappelijk persbericht. In toespraken werd er gewezen op de onderfinanciering van de openbare sector, de wijzigingen aan de pensioenregelgeving, de ontslagen van contractuele en de niet-vervanging van statutaire personeelsleden.

Behalve de gebruikelijke vage beloften inzake ‘soepelheid’ en ‘alle ruimte voor oprecht overleg’ verkregen de vakbonden van de openbare sector enkel de toezegging dat ook zij zullen mogen aanschuiven aan de tafel van het pensioencomite dat van start zou gaan in de loop van de maand april.

Ondertussen blijkt echter dat de begrotingsprognoses voor alle Belgische overheden samen steeds desastreuzer worden. Globaal zou er nu uitgekomen worden op een begrotingstekort van 3,2%. Dat is 0,3% boven het voorziene tekort en 0,2% boven de eis van ‘Europa’. Nieuwe besparingen lijken zich dan ook aan te kondigen. In eerste instantie zal het dan wellicht gaan om extra besparingen bij de regionale overheden, maar die hebben dan ook weer een negatieve weerslag op de federale uitgangspunten inzake groeiprognoses. De marge voor reele toegevingen aan de vakbonden – interprofessioneel, zowel als bij de openbare sector – lijkt dan ook zo goed als onbestaande. Wat niet veel goeds beloofd voor de volgende bijeenkomst van het Comite A.

Tijdens de manifestatie lieten sommige verantwoordelijken dan ook verstaan dat zij bij gebrek aan dergelijke reele toegevingen niet willen aarzelen in het opzetten van een nieuw actieplan. Eind januari, begin februari zullen de bonden de zaak opnieuw evalueren om dan concrete beslissingen te nemen.
2015-01-21 10.41.10 2015-01-21 10.41.01 2015-01-21 10.13.29 2015-01-21 10.13.182015-01-21 11.11.122015-01-21 10.49.16

Print Friendly

Reacties

  1. Pascal De Vijlder zegt:

    Moehahaha, het ÀCOD.
    Ik ben al meer dan 10 jaar afgevaardigde van het ACOD/LRB met een ex mandaat in het RUB, GUB, GIUB. Deze bond vertegenwoordigt nog amper 30 % van de werknemers binnen de sector. Ik hoor Chris reyniers graag orakelen over het overheidspensioen( vandaag samen met dat geitje van ACV/ openbare diensten). De grootste discriminatie momenteel op de arbeidsmarkt is het verschil tussen contractuele en benoemde werknemers binnen de openbare sector en de verzelfstandigde bedrijven. Dit is de schande waar ze al meer dan 40 jaar selectief doof voor zijn. Gelukkig komt er stilaan een einde aan want het benoemde vakbondsras is aan het uitsterven en kunnen we eindelijk eisen beginnen stellen voor de contractuele personeelsleden zoals, gelijk loon voor gelijk werk, gelijk pensioen na gelijk werk, gelijke ziekte regeling voor in het geval je niet meer kan werken, gelijke ontslag bescherming voor in het geval dat ze je niet meer willen laten werken en last but not least, gelijke syndicale bescherming zoals in de prive sector want momenteel kan een contractuele afgevaardigde genieten van 0,0 % syndicale bescherming, een benoemde afgevaardigde is beschermd via zijn statuut. Voor wat ze nu op de straat komen zal je niet veel animo vinden bij de huidige personeelsleden.

  2. Pascal De Vijlder zegt:

    Moehahaha, het ÀCOD.
    Ik ben al meer dan 10 jaar afgevaardigde van het ACOD/LRB met een ex mandaat in het RUB, GUB, GIUB. Deze bond vertegenwoordigd nog amper 30 % van de werknemers binnen de sector. Ik hoor Chris reyniers graag orakelen over het overheidspensioen( vandaag samen met dat geitje van ACV/ openbare diensten). De grootste discriminatie momenteel op de arbeidsmarkt is het verschil tussen contractuele en benoemde werknemers binnen de openbare sector en de verzelfstandigde bedrijven. Dit is de schande waar ze al meer dan 40 jaar selectief doof voor zijn. Gelukkig komt er stilaan een einde aan want het benoemde vakbondsras is aan het uitsterven en kunnen we eindelijk eisen beginnen stellen voor de contractuele personeelsleden zoals, gelijk loon voor gelijk werk, gelijk pensioen na gelijk werk, gelijke ziekte regeling voor in het geval je niet meer kan werken, gelijke ontslag bescherming voor in het geval dat ze je niet meer willen laten werken en last but not least, gelijke syndicale bescherming zoals in de prive sector want momenteel kan een contractuele afgevaardigde genieten van 0,0 % syndicale bescherming, een benoemde afgevaardigde is beschermd via zijn statuut. Voor wat ze nu op de straat komen zal je niet veel animo vinden bij de huidige personeelsleden.

  3. Pascal De Vijlder zegt:

    Kies maar een reactie, ik dacht een DT fout gemaakt te hebben in mijn eerste reactie maar ze zit in mijn 2de reactie

  4. Peter Veltmans zegt:

    Toch een beetje nuanceren. De meest eenvoudige manier om al die gelijke rechten te bekomen, is precies… het omvormen van contractuele jobs in statutaire. Dat is bijvoorbeeld wat er vorig jaar gebeurde bij de FOD Financiën. Daar werden in een klap zo’n 1200 contractuele collega’s van de hypotheekbewaringen opgenomen in het statutair dienstverband. Van de ene op de andere dag verkregen ze daardoor “gelijk loon voor gelijk werk, gelijk pensioen na gelijk werk, gelijke ziekte regeling voor in het geval je niet meer kan werken, gelijke ontslag bescherming voor in het geval dat ze je niet meer willen laten werken en last but not least, gelijke syndicale bescherming”. Is dat vanzelf gegaan? Nee, natuurlijk niet. Er moest uiteraard actie voor worden gevoerd. Maar… de betrokken collega’s zijn niet in de val getrapt van hun categorie-belangen getrapt. Integendeel: hun actie werd opgenomen in en mee gedragen door het voltallige personeel van de rest van Financiën. Gesteund ook door het gehele gemeenschappelijk vakbondsfront. Ik weet natuurlijk ook wel dat het niet overal even ‘eenvoudig’ is. Zeker niet in de lokale besturen. De meeste burgemeesters en schepenen hebben liever contractuelen. Daar kunnen ze niet alleen ‘flexibeler’ mee omspringen. Ze kunnen die jobs ook aan hun ‘vrienden’ geven. Wat dat weer goed is voor hun verkiezingsuitslag…

Laat wat van je horen

*

Share This